2010-03-18 19:27:43
Бүдүүлэг эр бүсгүй хүнээс урьтаж хаалга өөд зүтгэнэ, яарч тэвдсэн бүсгүй хажуугаар нь шахан орвол - өө яадаг гич** вэ сохор юм уу гэж өнөөх залуу уцаарлав. Бүдүүлэг эр машинаа ууртайхан жолоодно, дөнгөж жолоо барьж сурсан, магадгүй дадлагажаагүй, дадлагажсан ч зориг дутуу бүсгүй сандран байж эсрэг урсгалд залууг шахан оров - залуу муусайн сэгсийсэн юмнууд машин барьж чадахгүй байж ингээд хүнд гай болох гэдэг юм гэж уурсана."Эрчүүд алхсаар бүсгүйчүүд гунигтайгаар харсаар!" цааш унших »
Би лав амрахгүй, би ямар нэгэн мөнгө шагнал харамж авдаггүй авсан зүйл минь гэвэл эрх чөлөө харин тэр л үнэ цэнэтэй олдсон эрх чөлөөний төлөө бол олдож байгаа ганц ÷àäëààðàà хашгирна л гэж мэдээрэй. "Төрөө хямралаас Түмнээ ядруурлаас аварна" гэж уриалан ард ò¿ìíèé итгэл сонголтыг авч гарч ирсэн хүнийг та санаж байна уу? Тоо статистик оруулахгүйгээр ярихад Монгол маань сүүлийн дөрвөн жилд хямралаас бас ядуурлаас тэр тусмаа төр нь авилга хээл хахуулиас гарч чадсан гэж үү? Нүд цавчихгүйгээр õóäëàà ярьж чаддаг хүн бол яах аргагүй манай ерөнхийлөгч л дөө, би үнэндээ миний ерөнхийлөгч гэж хэлэхээс ч ичдэг юм. Тэр хүчтэний өмнө нусаа хацартаа нааж хүчгүй íýãíèé дэргэд арслан бар лугаа аашилдаг нэгэн. 
1960 оны дунд болон сүүл үе нь АНУ-ын төрийн хар үе байсан гэдэг бөгөөд тэр үед байсан алдарт удирдагчид болох Martin L. King, John F, Kennedy, Robert F. Kennedy - нар нь бусдын гарт хорлогдож, улс орон даяр дайн дажин дэгдсэн эдийн засгийн хүнд үе байсан юм гэнэ лээ. Энэ үед арьс өнгөөр ялгаварлан гадуурхах үзэл, дайн дажин төрийн буруу бодлогыг эсэргүүцэгч залуу удирдагч нар хийж бүтээх цэл залуу насандаа бусдын гарт хэрцгийгээр алагдаж мөнх бусыг үзсэн боловч тэдний тавьсан илтгэл үг өдгөө хүртэл мянга мянган хүний зүрх сэтгэлд хүрч энх тайван, эрх чөлөө, нэгдмэл байдалыг хожмоо авчирчээ. 
АНУ-ын ерөнхийлөгч Барак Обама хэрэглээний тамхины татварыг нэмэх зарилаг дээр гарын үсэг зурав. Эл татварыг нэмсэнээр олох ашиг орлогыг хүүхдийн эрүүл мэндийн даатгалын салбарт нэмэх ба энэ нь мөн эргээд эрүүл нийгэм, тамхижилтаас сэргийлэх аяныг хүртэл дэмжиж буй арга хэмжээ боллоо гэж нийтээрээ сайшааж хүлээн авлаа. Сүүлийн үед бараг блог бүр дээр л энэ хүүд туслаач тэр охиныг минь ивээгээч гэж сэтгэлийн зовлон хадаан арга ядаж суугаа эцэг эхчүүдийн найдвар энд тэндгүй бичигдэх болж ээ. Цөөхөн иргэдтэй бид туслахгүй гээд яахав туслалаа гээд бас хуруу тутчих юм аа. Уг нь бид чинь хүн шиг эмнэлэгтэй мөн эрүүл мэндийн салбартайсан бол үр хүүхдээ харийн оронд хэлсэн үнээр нь эмчилэх гээд зовж суух байсан уу даа үгүй юу? 
Монгол улсын ерөнхийлөгч гэж худалаа бэлэг тэмдэг нэртэй хүн байдаг гэж та боддог байх л даа гэхдээ тэр урт шар дээлтэй хүн эсвэл улсын их ерөнхийлөгч үнэхээр бэлэг тэмдэг гэж бодож байна уу? За нэг иймэрхүү сэдэвийн бичлэг уншихаас залхуураад хаамаар санагдаж байгаа бол та түр хүлээгээрэй, тэвчээртэй ганц удаа уншчих, таны ирээдүйд хэрэгтэй ганц хоёр үг хэлчихэе! Монгол Улсын Ерөнхийлөгч та бидний бодож байгаа шиг шавар шаазинтай бурхан адил бэлэг тэмдэг бол яагаад ч биш, парламентын ордоны хойморт зарлаж суучихаад гар компютороороо тоглоом тоголсон шигээ суудаг хүүхэд бол бүр ч биш. 
Олон жил уулзалдаагүй арван жилийн найзтайгаа цэнхэр дэлгэцний цаанаас чаталж суутал тэрээр чи нээрэн Н*** тэй холбоотой байг аа юу? Та хоёр яагаад салчихсан юм бэ? Найзыгаа баахан хувийн асуулт асууж буйд уучлаарай гэхдээ чамайг түүнтэй унтаад бараг ашиглаад салчихсан гэнэ лээ гэж ирээд л хэзээ ч өмнө нь сонсож байгаагүй сонирхолтой хов живийг чихэнд шивнэчихэв. Арван жилийн сайхан дурсамж бодогдоход яагаад ч юм тэр бүсгүй дандаа л тэр дурсамжнуудтай хамтдаа байдагсан. Дугираг нүүртэй давхраагүй, энгийн төрхтэй намхан цагаан охины юунд нь болсон юм бол доо гэж өөрөөсөө сүүлд зөндөө асуусаандаа, анх манай ангид шилжиж ирээд л дасаж ядаад л байсаныг нь мэдээгүй ээ! зүгээр л нэг орос хэлний тэмцээнд бэлтгэж байхад бусдад загнуулаад л сууж байхыг нь хараад өмөөрч түүнээс хойш тэр миний нүдэнд өртчихсөн. 
Долоон жилийн өмнө АНУ-ын баруун эргийн муж болох Вашингтонд аялаж яваад тэндэхийн нэгэн далайн эргийн боомтоор хэдэн найзтайгаа түр саатсан юм. Дөрвөн ондоо ороноос ирсэн Ази залуучууд юм үзэж яваа нь далай эргийн жижиг хотыхонд нэлээн сонирхолтой санагдсан байх, хүмүүс их л дотно найрсаг байж бүх л юман дээр туслаж байсан. Бид дөрвөн найз болох Монгол, Солонгос, Япон, Тайланд дөрвөн залуу тэнэсээр яваад тэндэхийн нэгэн томоохон Хятад хоолны газар орвол, өдгөө нэр нь мартагдсан гуч эргэм насны сэргэлэн байрын залуу үүднээс авхуулаад ширээнд хүртэл үйлчилж хоол унд зөөж их л шаламгай байх аж, тэрээр удалгүй хүрч ирээд та дөрөв бүгд өөр ороноос ирсэн үү, тийм бол өөрсдийн улс гүрэнийхээ мөнгөн тэмдэгтээр гүйлгээ хийвэл би тун их баярлах болно шүү гэж хэлж гайхшруулж билээ. 
Би нэлээн дээр үеийн орчуулагчидын нэг л дээ. Аль 5,6н жилийн өмнө орчуулга хийгээд явж байхад Сексын сонирхолдоо хөтлөгдөн улс орон дамжиж хүүхэд хүүхэнийг нь эргүүлж явдаг залуусын талаар сонсож байсан юм гэтэл нэг л удалгүй тэдгээр гайхалууд Монголд минь очоод зогссонгүй өнөөдөр нийгэм нь тэр чигээрээ янхандалт бэлгийн зүй бус хавьталын талаар бараг бахархангүй ярьж, зүгээр энгийн үерхэл нөхөрөлөлийг дэмжигсэд нь бараг тэнэг мангар дээрээ тулаад байх шиг байна даа. 
Утас тачигнан дуугарлаа, Монголоос орж ирж буй дугаар байхаар нь баярлаад л авлаа хүний газар хамт сурч байсан анд минь өнгөрсөн ч гэсэн шинэ оны баярын мэнд хүргээд залгаж байна. 
Заримдаа нээрэн аймар бухимдах юм аа. Манай хэдэн улс төрчид, энэ эдийн засаг гээд л хүн галзуурaхад нэмэр болохоор юмнууд их байхын дээр нэг ярилцлага уншаад арай л боож үхэж босож гүйсэнгүй. Нөгөө ерөнхийлөгч Н. Энхбаяр чинь би лав онцгой байдал зарлах дургүй байсан, С. Баяр сайд зарла зарла гэсэээр байгаад зарлуулсан гээд л хээвнэг яриад сууж байх юм, гутмаар ч юм шиг. С. Баяр нь нэг хэсэг цагдаагийнхаа даргатай гарч ирээд л бид буудсан буудаагүй, та нар таалдаа гэж тоглоод байсан сүүлдээ буудсан болоод л хэдэн цагдаагаа шоронд хийж амраа биз дээ. Төрд хариуцлага хүлээдэг нэг ч хүн алга. Дэлхийн анхны дархан цаазтай уулны ай савд барилга барих, газар эзэмших эрх олгосон өнөөх улаан хацарт дарга ч хариуцлагагүй өнгөрcөн.
Банжиг Ёолк энэ тэр гээд энэ хүмүүс нээрэн үнэн жаргалтай тасарчихсан амьдралтай явж байна аа. Манай байрны ах хүү шөнөжингөө жажуу өрөөнд шоу зохион байгуулаад унтуулсангүй би гэж хүн өглөө годос гээд л гэдэн гудан цариалаад л бүтэн сайны өглөө ажилруугаа сүнгэнэж байж болох уу айн? Ай сайхан амьдралаа гэж ажилаас өөр юм ч алга дөө, шоудсангүй хир их удав, болзоонд явах ч бол бүр өнгөрлөө л дөө өнгөрлөө. Ингээд бодохоор амьдрал заримдаа аймар хайрцаганд орчихсон байх юм аа. Өглөө бослоо ариун цэвэрийн шаардлага хангалаа, халит нэг цай уусан уугаагүй болоод эсвэл хоосон гэдэстэй ажилруугаа гүйгээд л өдөр нэг юм авч идсэн болоод тэр өдөржингөө доорхи ажилчидтайгаа дээрхи дарга нартай дайн зарлана даа, боссууд нь шинэ юм гээд санаа бодол сонсохгүй доодох нь залуу юм гээд үг үл тооно, жинхэнэ ширэнгэн ойн дайн болно доо. 
Цас зөөлхөнөөр будрана, цагаахан ширхэгүүд нь тэнгэрийн чимэн доошлон доошлох нь сэтгэлийн минь гунигийг нэг л өөр ертөнцөд аваачин хуучиныг сануулаад байх шиг. Хүйтэн салхи нүүр шавхуурдаж сэрүү даахад яагаад ч юм бэ хүүхэд насны болзоо хэнэггүйхэн мөч нүднээ харван өнгөрнө. Нээрэн хэзээ тэгэж болзоонд даарсан ч даараагүй юм шиг явлаа? өөрөө чичирэн даарч, байхдаа түүнийг хоёр алгыг нь гартаа дулаацуулж аяархан чичирэх бие мах бодийг нь энгэртээ тэврэн зогсохдоо дэндүү жаргалтай байгаагүй гэж үү. 
Анх 17-хон настайдаа харь улс болох АНУ-ыг зорин ирж байлаа, тэр үед их л зоригтой байж дээ, хэл ус мэдэхгүй нялх хүүхэд Чикаго-с Калифорниа муж хүртэл ганцаараа явахдаа хаана очиж байгаагаа ч мэдэхгүй явж гэвч зүрхэнд зорилго байвал жижиг том гэлтгүй хүн бүхэн тэр зүйлдээ хүрдэг хойно доо, нэг зорилго доо хүрчихээд дараа дараагийнхруу тэмүүлээд л явж байна. Зарим үед хэцүү санагдаж хөнжилөө дээгүүрээ нөмөрчихөөд маргааш ямар болохыг мэдэхгүй шаналж шөнөжингөө сэрүүн хөрвөөж хоносон өдөр хоногуудыг алийг тэр гэх вэ. 
АНУ-д ажилгүй амьдрана гэдэг бол хатуухан хэлэхэд яг л амиа хорлохтой адил, идэж уухаас авхуулаад ийшээ тийшээ явахад хүртэл мөнгө гарын салаагаар урсаж өгнө. Монголд бол яахав ээ бүх юм Улаанбаатартаа тул ядаж л хоёр зээрдээрээ хөлхөөд байхад ''Би явж байна, Бэйжин сууж байна'' гэдэг зүйр үг шиг хүрч л таараа. Өнөөдөр 3н хүнийг ажилаас нь халж даргыг минь албан тушаалаас нь буулгав, өнгөрсөн долоо хоногт мөн л 4н хүн ажилаас нь халсан бол тэрний өмнөх долоо хоногт 4н хүн ажилаас нь бас халж миний мэдэхийн 12 хүнээр цомхотгол хийгээд мань мэтийн шиноковуудын зүрхийг хагалчих гээд л байна даа. 
Цаг хугацааны дундуур бэдэрч явсаар байтал нэг мэдэхнээ л нэг жилийг ардаа өнгөрөөчихөж. Энэ хугацаанд юу эсийг үзэж юу эсийг бүтээв дээ. Ажиглаад байх нь ээ нэг жил гэдэг их л удаан цаг хугацаа мэт сонсогдох атлаа яг үнэндээ нүдний өмнүүр харавсан сум шиг л өнгөрчих тийм л хурдан юмаа. Энэ хугацаанд блогчин би, хайр дурлал, аж амьдрал, нийгэмийн эмзэг сэдэвүүд, ээж аав, ахан дүүс, ажил төрөлөөс авхуулаад нэг хэсэгтээ улс төржиж мөн эдийн засаг болон нийгэмийн амьдралаар мэтгэлцэж хүртэл үзлээ. Дуугүй байх дургүй миний хувийн зангийн нэгээхэн талбар нь блог гэгч энэхүү интэрнэт амьдрал. Би энэхүү эрх чөлөөт нэгээхэн хэсэг дээр уйлж дуулж бүжиглэж магадгүй дахин дахин дурлаж байсан байх. 
