Олон жил уулзалдаагүй арван жилийн найзтайгаа цэнхэр дэлгэцний цаанаас чаталж суутал тэрээр чи нээрэн Н*** тэй холбоотой байг аа юу? Та хоёр яагаад салчихсан юм бэ? Найзыгаа баахан хувийн асуулт асууж буйд уучлаарай гэхдээ чамайг түүнтэй унтаад бараг ашиглаад салчихсан гэнэ лээ гэж ирээд л хэзээ ч өмнө нь сонсож байгаагүй сонирхолтой хов живийг чихэнд шивнэчихэв. Арван жилийн сайхан дурсамж бодогдоход яагаад ч юм тэр бүсгүй дандаа л тэр дурсамжнуудтай хамтдаа байдагсан. Дугираг нүүртэй давхраагүй, энгийн төрхтэй намхан цагаан охины юунд нь болсон юм бол доо гэж өөрөөсөө сүүлд зөндөө асуусаандаа, анх манай ангид шилжиж ирээд л дасаж ядаад л байсаныг нь мэдээгүй ээ!  зүгээр л нэг орос хэлний тэмцээнд бэлтгэж байхад бусдад загнуулаад л сууж байхыг нь хараад өмөөрч түүнээс хойш тэр миний нүдэнд өртчихсөн. Би дугуйгаа унаад л түүний амьдардаг гудмаар зөндөө очдог байсансан, дараад нь тэднийх нүүгээд явчихсан ч гэсэн ах эгчийнx нь байдаг тэр л хашааны гадаа зөндөө олон удаа очиж зогссон доо. Ангийнханаараа бүгдээрээ зугаалганд явах болсон чинь тэр явахгүй гээд л зүтгэчихэж билээ, гадаа бороо орж байна ах эгч явуулахгүй гээд л зөрүүдлээд байсан, ангийнхан маань түүнийг орхиж явах гээд л би орхиж явахгүй гэж зүтгээд л, чамайг гарч иртэл чинь гадаа чинь зогсоно оо! гэж хэлээд тэр бороо шивэрсөн өдөр даарсан ч норсон ч зогсоод л байж билээ. Хамаг бие минь нойт оргиж хувцас минь тэр чигтээ норж усан бороо зүгээр л миний дээгүүр урсаж байсан нь өчигдөрхөн юм шиг санагдаж байна. Харин тэр намайг цонхоороо хараад л зогсоод байсан байна лээ, тэгэж тэгэж гарж ирчихээд за явъяа аа гэхэд чинь хичнээн их баярласан гээч! Тэр зугаалганаар түүнтэй тэврэлдээд авхуулчихсан зураг одоо хүртэл надад байдаг, анх ээж минь харчихаад л хүн хүүхэд насандаа хүүхэдээрээ л байх нь зүгээр шүү гэж загнахад нь ичсэндээ бас санаа зовсондоо зөвхөн өөрийнхөө мэдэх далд газар нуучихаж билээ.

Бид хоёрыг манай арван жилийнхэн битгий хэл багш нар минь хүртэл мэддэг байж билээ, зарим нь хааяа хөөрхөн сургамж өгнө, анхны хайрын жишээ гээд л ангийнхан маань шоолно. Нэг инээдтэй зүйл болсон нь тэр бид хоёр ярисаар байгаад цус ясан төрлийнх биш ч гэсэн холын хамаатан болчихож билээ. Арван жилийн тэр хүүхэд насны дурсамж одоо хүртэл санаанаас гардаггүй ээ, тэр тусмаа түүнтэй маргалдсaн тэр өдөрийг бүр ч мартдаггүй. Тэр өдөр бид хоёр бас нэлээн хүүхэд цэвэрлэгээ хийж таарсан яагаад ч юм бэ бид хэд дуу хөгжим ярьж яваад - энэ муусайн хип хопчид бүгд хулгайчид гэж хэлэхэд нь би уурлсандаа - рокерууд ч гэсэн ихэнх нь хар тамхичид янханууд байдаг шүү дээ гэж хэлээд уурлуулчихаж билээ. Хүүхэд насны саваагүй үгээрээ түүнийг тэгээд гомдоочихсон, тэрээр надруу муухай харан би тэгээд Рок сонсдог болохоороо янхан болж байгаа юм уу? гээд уурлаж билээ. гэвч би түүнийг тийм муухай үгээр хэлээгүй л юм. Уурын бухимдалаа гэж, хэдэн хоногийн дараа чи надаас салъяа, би зүгээр л Б**-г мартах гэж чамтай үерхэсэн юм гэж тэр хуучин найз залуугийнхаа нэрийг хэлж миний зүрх сэтгэлийг урсан. Түүнээс хойш тэр бид хоёр нийлээгүй, гомдол бухимдал уураар арван жилээ үдсэн, гэхдээ түүнийг надруу эргээд хараасай гэсэндээ нэгдүгээр салааны нэгт суудаг байсан жаалхуу бүр хоошоо гуравдугаар ширээнд суудаг болсон доо,,,, зүгээр л түүнийг надруу эргээд хараасай гэж боддог байлаа. Нэг хэсэг түүнд уур хүрч бухимдаж түүнтэй уулзах нь битгий хэл ярихаас ч үзэн яддаг байлаа, одоо харин үгүй ээ хүүхэд насны хиртээгүй гэнэн дурсамжаа хуваалцаж яриад инээлдэж ганцхан удаа уулахыг хүсдэг дээ. Гэвч бусдын бодож байгаа шиг би түүнийг ашиглах нь битгий хэл чангахан гарт нь хүрэхээс эмээдэг байлаа.

Амьдрал гэдэг сонион сонин. Одоо хүртэл тэр даруухан жижигхэн охины юунд нь болсон юм болоо гэж боддог доо...............найм дахь гариг хамтлагийн арван жилийн дурсамж дууг сонсохоор яагаад ч юм тэр л хүүхэд насны дурсамжууд бодогдоод байдаг юм. Гэвч би түүнийг миний хайр гэж дуудах дургүй тэр тусмаа анхны хайр минь гэж боддоггүй яагаад гэвэл амьдрал өөрөө баян асар олон гайхамшигаар дүүрэн түүнийг нь би амсаж үзсэн болохоор хайр минь гэж дуудах дургүй ээ. Зүгээр л миний хүүхэд насны хиртээгүй шохоорхол минь халуухан дурсамж минь гэж боддог доо. Энэ амьдралаа үдэх гээд хэвтэж байхад дэргэд минь байх бүсгүй анхны бөгөөд сүүлчийн хайр минь байх биз дээ.